Maandag 25 en dinsdag 26 september - Een bezoek aan een school

Maandag

De week is weer begonnen en wij zijn weer fijn aan de slag in het naailokaal. Ook Neema is vandaag weer van de partij en het is leuk om te zien dat het personeel van de kraamkliniek haar ook goed weet te vinden: als er een gat in een jurk zit, wordt Neema gevraagd of ze dat kan maken. Heerlijk, die kruisbestuiving.

Van Diana horen we dat we dinsdag en woensdag een school kunnen bezoeken, om de menstruatiepakketten uit te delen. Spannend! Daar kijk ik zelf erg naar uit. Het zijn 2 “nieuwe” scholen, als in: nieuw voor de kraamkliniek. Ze starten daar nog maar net met hun programma en dus is het nog eerst alleen kennismaken. Dat maakt ons niet uit, als we maar meisjes blij kunnen maken met het menstruatiemateriaal. We krijgen te horen dat voor dinsdag in elk geval een basisschool is, dus besluiten we om de pakketjes nog even om te bouwen en de onderbroek te vervangen voor een kleiner maatje.

Dinsdag: een bezoek aan school

Om 10.00 uur vanmorgen gingen we met 3 dames van de maternity, Tamara en onze Neema op pad naar een basisschool in de buurt. We werden wat op het verkeerde been gezet door de term ‘basisschool’. Het is een soort ‘verlengde’ basisschool, de meisjes die hier menstrueren, zijn toch ook al wel wat groter. Jammer, hadden we net gisteren kinderonderbroekjes in de pakketten gedaan. Die halen we eruit en ze worden uitgedeeld aan meisjes die er wel in passen. Even goeie vrienden.

Menstruatiepakketten uitdelen

In de menstrutiepakketten zaten gelukkig ook grotere onderbroeken, dus zo konden we de pakketjes toch uitdelen aan de grotere meiden. Er volgt ook wat uitleg en zoals het hoort bij meiden wordt er flink wat afgegiecheld. Leuk om te zien hoe Neema dit ook doet, ze staat zo natuurlijk voor de groep. Na de uitleg en het uitdelen mogen we weer even naar buiten. Er waren 3 klassen die vandaag op het programma stonden voor de kennismaking vanuit de kraamkliniek. Vanaf volgende week wordt er echt les gegeven. Bijzonder om te zien hoe het hier gaat en fijn om hieraan te kunnen bijdragen.

Naaimachines mee?

Wel zien we ook hier enorm veel armoede: gaten in truien waar complete ellebogen doorheen passen en overal draden van het met de hand in elkaar zetten. Het kriebelt een beetje: we hadden de naaimachine wel mee kunnen nemen voor vandaag. Maar goed, daar zijn we hier niet voor. De kleinere kinderen vinden ons heel interessant, vooral de camera en telefoon: ze willen over het algemeen graag gefotografeerd worden, als zelf het resultaat ook maar even mogen bekijken.

In de klas

We mogen ook even in de klas spieken en ondanks dat we het niet kunnen volgen in het Swahili is het heel bijzonder om te zien wat de dames vanuit de kraamkliniek allemaal doen. Wat een boel kinderen in de klas: maar iedereen luistert aandachtig en er is veel respect voor elkaar.

Als de introductie is afgelopen, gaan we weer terug naar de kliniek. Tijd om nog even wat te naaien.

Aan het einde van middag gaat Neema naar huis en wij gaan met Michael, Maria, kleine Grace en Tamara uit eten bij Tumbili Lodge. Dat is een prachtig restaurant in de buurt (met ook heel mooie lodges).

Nog meer kruisbestuiving

Als we eenmaal aan het eten zitten, komt de eigenaresse van Tumbili Lodge even kletsen: ze is Nederlandse en hoorde ‘haar taal’. Wat een vriendelijke vrouw, ze hoort ons verhaal aan en biedt spontaan hulp aan. Als we op zoek zijn naar mooie stoffen, dan mogen we altijd bij haar aankloppen. Hoe fijn is het als mensen zo reageren. Zo ontzettend lief! We wisselen contactgegevens uit: je weet immers nooit hoe het loopt.

En op deze prachtige plek komt er ook een einde aan deze dag(en). Wat vliegt de tijd!

~Loes