Weekend in de kliniek - 23 en 24 september

Zaterdag 23 september

Van onze onderbuurvrouw kregen we de tip om het weekend op safari te gaan.Op zaterdag wordt er in de kliniek eigenlijk niet gewerkt, dus als we wat willen doen, zijn we alleen. Gisteravond hadden we een afspraak hierover en ja hoor, vanmorgen werden we om 5 uur opgehaald om naar de Ngorongoro-krater te gaan. Wat een ervaring was dat. Even een paar plaatjes:

Zondag 24 september

Gisteren hebben we een nieuwe onderbuurvrouw gekregen (Tamara) en we maken kennis. Als ze hoort dat wij op bezoek gaan naar het weeshuis, wil ze wel graag met ons mee. Salim brengt ons en we rijden eerst weer even langs Sable Square voor wat boodschappen. Ook brengt hij ons langs een masai-markt, zodat we wat souvenirs en vooral masai-doeken en kitenge te kopen. We hebben weer een boel dingen bedacht die we ervan kunnen maken (onder andere voor de kerstmarkt) en we hebben 4 (bijna) lege koffers voor de terugweg…

Ook Tamara kijkt haar ogen uit op de masai-markt, we worden overal naar binnen getrokken ongeveer. Kopers prijzen hun waren aan en we mogen op de ‘gang’ niet over de prijs praten. We voelen ons erg ongemakkelijk, maar hebben toch een paar mooie deals gemaakt. De eerste doeken en kitenge zijn ingeslagen!

Bezoek aan het weeshuis

Daarna rijden we door naar St. Joseph Orphanage, waar we door Sr. Crispina al worden opgewacht. De kinderen worden geroepen en we worden getrakteerd op een heus optreden met allemaal leuke liedjes. Het voelt een beetje ongemakkelijk en na een groot applaus zet ik Nicole en Tamara voor het blok: We gaan ook liedjes zingen voor de kinderen! We zingen hoofd, schouders, knie en teen en zag twee beren broodjes smeren en ook wij krijgen, na een boel gegiechel, een groot applaus.

We krijgen een rondleiding door het weeshuis en dat is best pittig. De slaapzalen zijn vol en de kinderen hebben niet heel veel. Toch is iedereen blij en worden we overal enthousiast rondgeleid. Het naailokaal van Neema ziet er geweldig uit. Alles is netjes en er zijn een heleboel sjaaltjes gemaakt. Die nemen we uiteraard weer mee naar Nederland, om te verkopen op de kerstmarkt straks.

Weer terug naar de kliniek

Na onze rondleiding in het weeshuis, geven we Sr. Crispina haar geliefde Wiener Melange. Ze is er enorm blij mee, zo leuk om te zien. Volgende keer weer een paar pakjes in de koffer stoppen. We delen koekjes uit aan de kids, maken nog een paar foto’s en dan is het ook alweer tijd om terug te gaan.

‘s Avonds praten we nog eens na over de omstandigheden in de kliniek en ik moet toch ook wel een traantje laten. Wat een verschil met hoe wij het hebben. Het fijne is wel dat de kindjes een dak boven hun hoofd hebben en te eten krijgen, maar toch. Wat kan het leven soms wreed zijn.

Ook het weekend is voorbij gevlogen, leuk om te bedenken dat we de komende dagen onze pakketjes op een school mogen uitdelen. We zijn weer heel benieuwd hoe dat is!

~Loes