Woensdag 21 mei: op visite bij Sr. Crispina

Ook hier een warm welkom

Vanmorgen haalde Salim ons op om ons naar het weeshuis te brengen. Sr. Crispina zocht in Nederland al contact met ons, omdat ze ons dolgraag wilde spreken. Uiteraard waren we enorm benieuwd waarover ze ons wilde spreken. Als we aankomen, zien we dat het nog schooltijd is. Het is druk en overal zien we kinderen. Sr. Crispina neemt ons mee naar haar huis, waar een grote thermoskan thee en zelfgemaakte lekkernijen voor ons klaarstaan. Nadat we ons cadeautje (Wiener Melange) hebben gegeven, beginnen we aan ons gesprek.

Sr. Crispina vertelt over hoe het momenteel gaat en langzamerhand komen we bij haar onderwerp: het naailokaal. Bij aankomst viel het ons al op dat er wel erg veel ‘lawaai’ uit het naailokaal kwam. Wat is er aan de hand: de overheid is bezig met het aanleggen van een asfaltweg buiten de muren van het weeshuis. En omdat het een grote weg zou worden, moest(en) het naailokaal (en de muur) afgebroken worden. Daar was Sr. Crispina uiteraard niet blij mee. Wat ze ons wilde vertellen was dat ze eigenlijk met een hele slimme oplossing kwam: ze heeft de naaimachines tijdelijk in de woning naast haar woning neergezet, zodat daar genaaid kan worden en het naailokaal heeft ze omgetoverd tot klaslokaal. Toen de slopers kwamen om het lokaal af te breken en zagen dat er les werd gegeven, zijn ze gestopt en hebben ze beloofd dat het lokaal mocht blijven staan, net als de muur buiten.

We moeten nog zien wat er van dit verhaal waar blijkt te zijn, maar vooralsnog wordt het naailokaal dus gelukkig niet afgebroken. Ze was nogal trots op haar oplossing en dat wilde ze heel graag met ons delen.

Vervolgens liet Christian ons zien wat hij de afgelopen tijd gemaakt heeft. De koffer zat vol met sjaals en tassen, dus die gaan allemaal weer mee terug naar Nederland om te kunnen verkopen.

 

 

Rondleiding op de Heaven Pre and Primary School

Als we de werkzaamheden van Christian bekeken hebben is het bijna lunchtijd en we krijgen een rondleiding door het weeshuis en de school. Wat leuk om te zien hoe het er hier op school aan toe gaat: de vorige keer dat we hier waren, was het zaterdag en toen waren alleen de kinderen van het weeshuis aanwezig. We werden nu in elke klas welkom geheten en bij de kleutertjes lagen sommige kinderen even heerlijk te slapen (met het hoofd op de tafel of op het matrasje wat voor dat doel in de klas ligt <3).

We overleggen met Sr. Crispina over het jubileum van zaterdag en over de cadeautjes die we voor de kinderen mee hebben genomen. Volgens haar is er zaterdag geen tijd voor cadeautjes, dus vragen we of Salim ons terug kan brengen naar de Maternity om ‘s middags na school de cadeautjes naar het weeshuis te brengen.

Tijd voor cadeautjes!

Salim heeft gelukkig tijd om ons heen en weer te rijden en het past allemaal maar net in zijn rode autootje. Bij het weeshuis aangekomen worden we opnieuw verwelkomd, dit keer met liedjes en het is zo leuk om te zien hoe de kids gegroeid zijn sinds de laatste keer.

We hebben dankzij Teamsportfabriek 15 voetballen kunnen geven, en hebben daarnaast nog springtouwen, kleurboeken, kleurpotloden en bellenblaas meegenomen.

En dat moet direct uitgeprobeerd worden! Zelfs Salim voetbalt met de kids mee en het grote springtouw moet door ons even voorgedaan worden. Gelukkig kunnen we zelfs nog inspringen! Iedereen doet vrolijk mee en kijkt zijn of haar ogen uit.

Dan is het tijd om weer richting de Maternity te gaan en Salim brengt ons terug. Het wordt hier al vroeg donker en in de auto genieten we van de zonsondergang. Eenmaal ‘thuis’ maken we nog wat te eten en bespreken we de dag na. Wat een avontuur weer!